...نه به انتظار یاری، نه ز یار انتظاری...
من آن گلبرگ مغرورم که میمیرم ز بی آبی
ولی با ذلت و خواری پی شبنم نمی گردم
پارسال این موقع، با بچه های پارک جمع کردیم رفتیم کافی شاپ بازی ایران انگلیس رو ببینیم
اون موقع خیلی روزای تلخ و سختی به نظر میومد
ولی الان میگیم:یادش بخیر
جدی جدی یه سال گذشت
عاشقا، هرچقدرم که خیانت ببینن و فرد متقابل طردشون کنه
باز هم کور سویی از امیدواری و دلخوشی در اون ها هست
همیشه امیدوارن که شاید ورق برگرده...
پ.ن:حکایت بازی امروز پرسپولیس که روی کاغذ قطعا بازنده ایم ولی شاید یکسری اما و اگر هایی رخ بده و دست خالی برنگردیم
رفتن و فراموش شدن، بهتر از موندن و بی ارزش شدنه
گاهی اوقات باید رفت...
تو اولین بار است که میروی
اما من،
این اولین رفتنی نیست که تماشا میکنم...
غمگین ترین قسمت پایانِ هر رابطه همونجاست که با خودت میگی معلوم نیست پشتش به کی گرمه که به این سادگی داره بیخیال من میشه و قید همه چیو میزنه...