...نه به انتظار یاری، نه ز یار انتظاری...

انسان زمانی میمیرد که شب هدفی برای خوابیدن
و صبح هدف برای بیدار شدن نداشته باشد
و ما هنوز زنده ایم، ما هنوز نفس میکشیم
پس نمرده ایم
پس نباید بی هدف سر به بالین بگذاریم
و شرط لازمه زنده ماندن امید است
و همیشه باید امیدوار باشیم
همچنین حرمت آدمی، به آدَمیَت است
و در آدمی، نباید، نامردی و ناجوانمردی بگنجد
پس خاطرات اورا خط خطی نکن