...نه به انتظار یاری، نه ز یار انتظاری...
من آن گلبرگ مغرورم که میمیرم ز بی آبی
ولی با ذلت و خواری پی شبنم نمی گردم
گاهی اوقات توی زندگیتون احساس میکنید به یک فرد علاقمند شُدید و این موضوع رو بهش میگید و اون هم شمارو میپذیره و کم کم عاشقتون میشه...
بعد از چندوقت(2ماه،4ماه، 8ماه،2سال،یا هرچقدر که بگیم، فرقی نداره) خب بعله داشتم میگفتم، بعد از چند وقت متوجه میشید که به اون فرد دیگه علاقمند نیستید و احساس میکنید دوست ندارید که باهاش باشید...
خیلی راحت باهاش خداحافظی میکنید، چون که دل کندن ازش آسونه واستون فکر میکنید واسه اون هم این کار آسونه ولی متاسفانه اون شخص بعد از شما داغون میشه
اگر داغون نشد، بدونید که عاشقتون نبوده! بدونید که رفتنِ شما از زندگیش کاره غلطی نیست
ولی اگر دیدید عاشقتونه، لطفا نرید :) شاید اون آدم دیگه هیچوقت نتونه سره پا شه، شاید همیشه داغون بمونه....
شایدم واقعا یه روز دیوانه و روانی بشه!
دیدم که میگم!!
پ.ن= تعدادی از بزرگان کامنت گذاشتن که صحبت راجع به این مسائل توی این سن شاید صحیح نباشه، ولی بنده نظرم بر خلاف اونهاست...